Monday, October 29, 2012

కాటుక కళ్ళు కూకట్ పల్లి - 2



శరీరం మన మాట వినని సందర్భాలు చాలానే ఉంటాయ్. క్రిందపడిన మిఠాయిని తిందామా పారేద్దామా అని మెదడు ఆలోచిస్తూ ఉండగానే , ఎక్కడ పారెయ్ అనే సంకేతం వొస్తుందో అనే భయంతో ఏమో హఠాత్తుగా అసంకల్పిత ప్రతీకార చర్యలా గబుక్కున నోట్లోవేసేసుకుంటాము. ఆలోచించడానికి మెదడు అనవసరం శరీరం భావించే అలాంటి బలహీనతకు లోనై.. ఆన్సర్ బటన్ నొక్కేసాడు కమాలకర్.
  “హలో..కమల్..నేను రూత్ ను “
ఈ పిల్లెందుకు ఫోన్ చేసింది ? ప్రశ్నతో అతని కళ్ళు చిన్నవయ్యాయి
“హాలో..కమల్...హలో..హలో”
గంటలా మ్రోగింది ’రూతు’. బూతులా ఈ పేరేంది.. ఆమె పేరుగురించి అతని నిత్య సందేహం అంత కీలకక్షణంలోనూ పొడుచుకొచ్చింది.
“హలో హలో..కమల్..యూ దేర్.. ఆర్యూ దేర్” లౌడ్ స్పీకర్ మోడ్ లో లేకున్నా ఆమె గొంతు అతని గదిలో ప్రతిధ్వనించింది.
“..ఆ... యా..స్ “ యస్ అనాలా యా అనాలా అనేది అతనికెప్పుడూ వొదలని మీమాంస. అందుకే అలా రెండూ కలిపేసి విడగొట్టేసి మేనేజ్ చేసేస్తుంటాడు
“ its mE..Ruth యా “
“యా...స్”
“లిజన్.. నీతో మాట్లాడాలి “
“ ఆ (...”
I want to talk to you yaa “
 అర్థం అయింది..ఇప్పుడు చేసేది అదే కదా”
“ అరే.. అంత temper ఎందుకూ ? కూల్ గా వింటావా...”
గాయత్రి ఫోన్ నుంచి చేస్తున్నావ్ కాబట్టి ఇంకా తిట్టడంలేదు ..నిన్నూ.. “చెప్పు”
“ఎక్కడ రూం లోనేనా “
“నీ రూమా ఏదైనా ఫ్రెండ్స్ రూమా “
“నా రూమ్ లోనే “ ఛాతీమీద కొట్టుకున్నాడు
“ఒక్కడే ఉన్నావా..ఫ్రెండ్స్ ఎవరైనా “
“విషయం చెబ్తావా “
“మందూగిందూ ఏం తాగట్లేదు కదా “
తాగుదాం అని తెచ్చుకుని ఇంకా ఓపెన్ చెయ్యని మూడు ఫుల్ బాటిల్స్..విస్కీ, రమ్ , వోడ్కా..మంచంమీద అతడిని వెక్కిరిస్తూ నవ్వినట్లు అనిపించింది
 “అసలేంటి మేటర్ “ ఇక చిరాకు దాచుకోలేదు
“ మార్నింగ్ త్రీ కు గై పెళ్ళి ”GAYATRI  అనే లక్షణమైన పేరులోంచి గాయ్ విడగొట్టి ఇంగ్లీషు GUYగా మార్చి తన స్నేహితురాలికి తానో గొప్ప క్రియేటివ్ కృష్ణవంశీ అని ఫీలయ్యే రూత్ మొహం గుర్తుకొచ్చింది అతనికి. “ఆ పళంగా ఫోన్ విసిసిరిగొట్టి తద్వారా ఆ రూత్ తలపగలగొట్టినట్లు ఊహించుకుందాం అనుకున్నాడు. కానీ మళ్ళీ సిమ్ మార్చుకోవడానికి మరో స్పేర్ ఫోన్ లేదు అనే వివేకం అంత కోపంలోనూ వెలిగింది
హలో హలో...కమల్ ..you there ? ‘’ మళ్ళీ అరిచింది రూత్
“ ఆ..యా..స్ ”
“మార్నింగ్ త్రీకి గై పెళ్ళి “
“ నాకు తెలుసు ” పళ్ళు కొరికితే శబ్దం రాదేంటా , నవలలలో తప్ప అనిపించింది అతనికి
“ తెలిసీ.. ఊరుకున్నావా ? ఏం ఫీల్ అవ్వట్లేదా ? ” బాంబు లాంటి ప్రశ్న వేసింది
అతనికి సమాధానం తోచలేదు
“ కొంచెం కూడా ఫీల్ అవ్వట్లేదా నువ్వు .. ? ”
సిగ్గు లేకుండా కళ్ళమ్మట నీళ్ళు పెట్టుకుని ఏడ్చిన రోజుల గురించి చెప్పదలచలేదు అతను . గాయత్రిని అమ్మనాబూతులు తిట్టిన విషయం చెబుదాం అనుకున్నా భయపడ్డాడు.
“ ఏయ్..ఏం మాట్లాడుతున్నావే...చుప్ ” ఫోన్ లో అవతలి వేపు దూరంగా గాయత్రి గొంతు. చెవులు రిక్కించాడు కమలాకర్. తను పక్కనే ఉండి ఈ రూతు చేత ఫోన్ చేయిస్తోందా.. ఎందుకూ ?? కొద్దిసేపు ఇద్దరు అమ్మాయిలూ ఏదో వాడులాడుకున్నట్లు అస్పష్టంగా వినిపించింది. “అది కాదు అదికాదు “ రూత్ అరుస్తోంది. “ ఛుప్..షు...” గాయత్రి అరుస్తోంది
“హలో హలో...” కమల్ కూడా అరిచేసాడు.
గబుక్కున ఏమీ వినపడలేదు. కాల్ చూసుకున్నాడు. కంటిన్యూ అవుతుంది. నిశ్శబ్దాన్ని ఛేదించుకుని లైన్లోకి వొచ్చింది రూత్
 “ కమల్.. గై చెయ్యమంటే చేసాను. ఇప్పటికైనా నువ్వు మారుతాను అని మాటిస్తే.. ”
“వ్వాట్”
“యస్.. she still loves you అంట. కానీ నువ్వు మారుతాను అని మాట ఇవ్వకపోతే తనేం చేయలేదట ”
“ హు..వాట్ నాన్సెన్స్...ఐదుగంటల్లో పెళ్ళి పెట్టుకుని ఏమిటీ పనికిమాలిన డిస్కషన్స్.. ఒకవేళా మారుతాను అని మాట ఇచ్చానే అనుకో , పెళ్ళి క్యాన్సిల్ చేసుకుంటుందా ? ”
“ ఏమో..you never know her ’’
నిజమే..గాయత్రిని అంచనా వేయడం ఎంత అసాధ్యమో అతనికి బాగా అనుభవమే. రూట్ మాటలతో అతనికి ఒక్కసారికి జ్వరమొచ్చినట్లయింది. ఇంకా ఛాన్స్ ఉందా తనకు... ఇంకా...
ఆ కళ్ళు...కాటుక...మెత్తటి చేతి వేళ్ళు ...చెంపలు.. గాయత్రీ మంత్రం..అమ్మ...మొగలిరేకులు..అంతా ఒకే ఇంట్లో...అన్నీ ఙ్ఞాపకాలూ కోట్లసార్లు మల్టిప్లై అయ్యి పదే పదే కనిపిస్తూ అతనిని ఉక్కిరిబిక్కిరి చేసాయ్.
“ ఏంటి చెప్పు ” సైరన్ లా మోగింది రూత్
ఆవేశాన్ని కట్టడి చేసుకుని ఆలోచించాడు. ఏం ప్రామిస్ చెయ్యాలి ? అదే అడిగాడు
“ మీ మధ్య అంత అంత ఆర్గ్యుమెంట్లు అన్నిసార్లు జరిగాయ్ కదా , మళ్ళీ అడుతావే.. తను చెప్పింది కదా నువ్వు ఎలా ఎలా మారాలో ”
లిస్టు గుర్తుచ్చి భయం బాధా కోపం అన్నీ తన్నుకొచ్చేసాయ్ అతనికి.
“చూడు.. ఒక అమ్మాయి పెళ్ళికి కొన్ని గంటలముందు ఇలా అడుగుతోంది అంటే.. ఎంత రిస్క్ చేస్తోందో ఆలోచించు. నీ మంచి కోసం కాకపోతే Guy ఇలా ఎందుకు..” రూత్ ఏదో చెప్పబోతుంటే  “ష్..స్టాప్ ” వెనుకనించు గాయత్రి ఆమెను అదుపు చేస్తున్న శబ్దం వినిపించింది
“ కొంతసేపు ఆలోచించుకుని కాల్ చెయ్యనా ? ” బ్రతిమిలాడేసాడు
“ఎంతసేపు ” కఠినంగా అడిగింది.
పాయింటే అనిపించింది అతనికి. కొన్ని గంటల్లో పెళ్ళి.. గడిచే ప్రతి నిముషం ఆమెను తనకు జీవితకాలం దూరం తీసుకెళ్తుంది. 
“టెన్ ఫిఫ్టీన్ మినిట్స్.. ప్లీజ్ ”
అవతల నిశ్శబ్దం.
“ చూడూ..ఈలోపల ఎవరికైనా కాల్ చేసి సలహా తీసుకో...ఎవరికో ఎందుకూ..if you ask me…” రూత్ ఏదో చెప్పబోయింది “ షూ...” అనే గాయత్రి చిరాకు గొంతు వినిపించి కాల్ కట్ అయిపోయింది.
మెదడంతా మొద్దుబారిపోయింది కమాలకర్ కు.
పదిహేను నిముషాలు
ఒక్క నిర్ణయం
ఒక్క మాట
జీవితం విత్ గాయతి , జీవితం వితౌట్ గాయత్రి
రెండే చాయిస్ లు
రెండిట్లో ఏది తీసుకున్నా తాను తాను కాదు. మారిపోతాడు. ఎలా మారిపోవాలి. అసలు ఎందుకు మారాలి ? ఎందుకు మారకూడదు ? ఏ మనిషైనా ఇంకొకరికోసం ఏం చెయ్యాలి ?

Saturday, October 13, 2012

మా నాన్న తొలి ఙ్ఞాపకం

  నీ జీవితంలో నీకు గుర్తుండిపోయిన మొట్టమొదటి సంఘటన ఏమిటి ? మెదడును ఎంత చించుకున్నా ఇంతకంటె మునుపు జరిగినదేదీ గుర్తుకురానంతగా ఇదొక్కటే గుర్తుండాలి.  సైన్స్ ప్రకారం అయితే ప్రతి పిల్లవాడి మెదడులో తన ఒకటో సంవత్సరంనుండి మెమరీ విభాగం పనిచేస్తుంది.
కానీ ఏ ఙ్ఞాపకం అయినా కొన్నేళ్ళ తర్వాత చెరిగిపోతుంది / మరుగున పడిపోతుంది.మనం గుర్తుంచుకోవాలి అని ఎంతగా అనుకున్నా మనకు కొన్ని గుర్తుండవు. అస్సలు ఏ ప్రయత్నమూ లేకపోయినా అకారణంగా కొన్ని జీవితాంతం గుర్తుండిపోతాయి.
 మా నాన్న ఎప్పుడూ చెబుతూ ఉండేవాడు... తన తొలి ఙ్ఞాపకాలు కొన్ని దృశ్యాలు అని...

౧. మా తాత వాళ్ళ ఊరు ..(చిత్తూరు జిల్లాలో పెనగడ్డం అనే కుగ్రామం)లో వాళ్ళ గుడిసె ముందు ఒక గుంజ ఉండేదట. ఆ గుంజ దగ్గర కూర్చుని తాత కోడిని కోస్తున్నాడు . (తాత అప్పటికే చదువుకున్న , ఉద్యోగస్థుడు...లాయరు కూడా అనుకుంటా.. 1953-5 ఆ ప్రాంతాలలో.. కానీ ఆదివారం వొస్తే ఆయన ఒక కోదిని కోసుకుని వొండించి తినడం ఇష్టం..1980sలో నేను పుట్టి నా ఙ్ఞాపకాలు స్థిరపడేటప్పటికీ .. ఆయన తిరుపతిలో ప్రముఖ న్యాయవాదిగా సీనియర్ మోస్ట్ అయినప్పటికీ అదే తంతు... ) మా నాన్నేమో గుంజ చుట్టూ వృత్తంలాగా తిరుగుతూ ఏదో కూనిరాగమో పాటో పాడుతున్నాడట. వృత్తంలా అని తను అనుకున్నప్పటికీ బహుశా భూమి చుట్టూ చంద్రుడు తిరిగినట్లు eclipse పథంల తిరుగుతున్నాడే్మో.. తన ఆ ప్రయాణం (!) లో అప్పుడప్పుడూ తాతకు దగ్గరగా వచ్చేవాడుట. అప్పుడు ఆయన , కాల్చిన కోడి చర్మాన్ని చిన్న ముక్కగా తన నోటికి అందించేవాడు.
  ఈనాటికీ ఆ సంఘటన..  దృశ్యపరంగనూ , రుచిపరంగానూ , వాసనపరంగానూ తనకు బాగా గుర్తుండిపోయిందట. ఇందులో ఇంత అవసరమైన విషయం ఏముందీ అని నేను అడిగితే... ఏమీ లేదు అంటాడు.  కానీ నాకు అనిపిస్తుంది... ఆ గుడిసెకు దూరం అయిపోవడమ్ వల్ల, పెద్దయ్యాక తాతతో తర్వాత చాలా అభిప్రాయభేదాలు రావడం వల్ల ఆయన తనతో చాలా ఆప్యాయంగా ఉన్న ఆ చిన్న సంఘటన subconscious levelదాటి ఇలా ఒక శాశ్వత ఙ్ఞాపకంగా ఉండపోయిందేమో .

౨. ఒకసారి అదే ఊరిలో.. చెరువుగట్టు దగ్గర   ‘ఎవరితోనో ’ ఆడుకుంటుంటే
ఎవరో ఒకావిడ
పిలిచి ,
తమ గుడిసెలోకి తీసుకెళ్ళి ,
 కూర్చోబెట్టి
గుడిసె చూరుకు కట్టిన ఒక ముంతలోంచి
చెరి రెండు
నిప్పట్లు  ( బొబ్బట్లు / బూరెలను మావేపు అలా అంటారు )
పెట్టి వాటిపైన వెన్నముద్ద వేసి తినమందట.
 ఈ రోజుకీ ఆమెవరో , తనతో ఆడుకుంటున్నదెవరో , ఆమె ఎందుకు పిలిచిందో ( బహుశా తనకు తెలీని బంధువులేమో అని ఇప్పుడు అనుకుంటారు ) ..ఏమీ గుర్తులేవు ...కనీసం ఇంతకుముందు ఙ్ఞాపకంలోలా రుచి కూడా గుర్తు లేదు. కానీ ఏవో బొమ్మ గీసినట్లు చెరువు , చూరుకు కట్టిన ముంత , నిప్పట్లపై వెన్నముద్ద..ఇవే గుర్తుంటాయి అంటాడు

౩.  ఇది దాదాపు ఒక shotలాంటి ఙ్ఞాపకం.
భళ్ళున్న ఎండకాస్తున్న ఒక మధ్యాహ్నం  ముత్తవ్వ  (అంటే నాన్న వాళ్ళ అవ్వ ) ఒక బండిలోంచి రెండు పుల్లైసులు కొని..అవి కారిపోతాయని పరుగుపరుగున తనను సమీపిస్తున్న దృశ్యం. ఒకటి నారింజ రంగు ఒకటి ద్రాక్ష రంగులో ఉన్న పుల్లైసులు.  ఆమెకూ తనకూ అడుగుల దూరమే ఉందని ఇప్పుడు అనిపిస్తున్నా... అప్పుడు మాత్రం ఆ పుల్లైసులు కరిగి ఆమె మోచేతులను జారి ఒకట్రెండు చుక్కలు నేలరాలడం కూడా గుర్తుందట.

ఈ మూడిటిలో ఏ సంఘటన మొదటిదో తెలీదుకానీ ఇంతకంటే వెనకవి మాత్రం ఏమీ గుర్తుకులేవ్ అంటాడు. మూడిటిలోనూ common point ఏమిటీ అంటే  ‘ నీకు ఎవరో ప్రేమగా ఏదో తిండి పెట్టడం ’ అంటే ఇప్పుడు అలా ఎవ్వరూ ముద్దు చెయ్యడం లేదు అని మిస్ అయ్యి అవే గుర్తుంచుకున్నావా .. లేకపోతే బేసిగ్గా తిండిపోతువా.. అని అంటే ఠాట్ ఇదంతా పనికిమాలిన సైకో అనాలిసిస్ ..ఎవరికైనా ఇలాంటివే గుర్తుంటాయ్ అంటాడు.
 అవునా అని నా తొలి ఙ్ఞాపకం కోసం ఆలోచిస్తే ‘ దక్కని అంటిపండు ’ అనే ఒక దిక్కుమాలిన మెమరీ వొస్తోంది.  దీనికంటే వెనకదీ కొంచెం గ్లామరస్‍గా ఉండేదీ ఏదైనా ఒక ఙ్ఞాపకం కోసం త్రవ్వాలి    :(