మనిషి ప్రశ్న మనిషి

 ఒక posh restaurantలో పార్టీ తర్వాత మిగిలిపోయిన అత్యంత రుచికరమైన , ఖరీదైన శాఖాహార,మాంసాహార, తీపి వస్తువులన్నిటినీ పార్సిల్ చేయించి , రెస్టారెంట్ బయటే పేవ్‍మెంటు మీద చెత్తతో నింపిన టార్పాలిన్ సంచులను ఆన్చి , వాటికి జారిగిలబడి , బీడీ త్రాగుతున్న , తైలసంస్కారమూ,క్షవరమూ , శుచీ శుభ్రతలను వెలివేసినట్లున్న బక్కటి మనిషికి ఆ ప్యాకెట్ ఇస్తే ..
" వొద్దు..నా భోజనం అయిపోయింది " అని సమాధానం.
" తీస్కోవయ్యా.. పొద్దున్నకూడా తినొచ్చు " వెనకనుండి పార్టీలో తిన్నదాన్ని పళ్ళ సందుల్లోంచి శుభ్రపరుచుకుంటూ స్నేహితుల ఉచిత సలహా.
" లేదన్నా. ఈ పూటకు తినేసా " అదే సమాధానం . ఆ కళ్ళల్లో తృప్తి. తృప్తిలోంచి పుట్టిన ఆత్మవిశ్వాసం. రేపైనా తిండి సంపాదించుకోగలననేమో!
 ఆ మనిషి అలా బీడీ తాగుతూ , sodium vapour lamps నీడల్లో పడుకుని , దారినపోయే కుక్కలనే టీవీ ప్రోగ్రాములా చూసి అరమూడ్పు కన్నులతో సుఖాన్ని తెలియబరుస్తుంటే .. వేల వేల తాత్విక ప్రశ్నలు పుడుతున్నాయి. మనిషికెంత కావాలి ? సుఖమేమిటి ? మనిషి బ్రతుకు ఇంత సింపులా ?! అతని వల్ల ఎవ్వరికేం ఉపయోగం?! ఏమో ఉందేమో! existenceకు మించి మనిషి సాధించేదేముంది ? అతని అస్థిత్వమే అతనివల్ల ప్రపంచానికి ఉపయోగం. existence is what he does !

-౦--౦౦-౦-౦-౦-౦-
ఏవో కారణాల వల్ల, అంతగా రుచించిన సాధారణ భోజనాన్ని , ప్యాక్ చేసి , ఇస్త్రీ పెట్టె , ఒక తోపుడు బండి, తన చేతులో ఆస్తులుగా బ్రతికేస్తున్న చాకలిమనిషికి ఇస్తే... "అయ్యో భోజనమా సార్ " అంటూ , పక్కనే ఆడుకుంటున్న తన పిల్లలను పిలిచి తినడానికి ఉపక్రమిస్తూ , "ఇంతకుముందే మా భోజనం తినేసాం సార్ , కానీ ఇలాంటి తిండి ఎప్పుడో కానీ దొరకదు కదా " అంటూ మారు తినబోతున్నానని చెబితే...
 ఛ... ఈ మాత్రం భోజనం ఇతనికీ , ఇతని పిల్లలకూ ఎప్పుడూ కొనేంత తాహతు లేదా ? అతనికి ఇది కూడ దొరకకపోవడం ఎంత అన్యాయం ?! ఆ పిల్లలు పాపం పెద్దయితే ఏమయిపోతారో. వాడెప్పుడైనా ఒక dessert / pizza రుచి చూడగలడా ? ఆ షాపులు రోడ్డు మీదే ఉన్నా. అయినా ఈ వేళ ఇది రుచి చూపించాను, మరి మళ్ళీ రేపు నేను కనిపిస్తే ఆశగా చూస్తే , ఏమివ్వగలను ? ఎందరికివ్వగలను ? ఇవ్వడం , దానం చెయ్యడం నా అహంకారాన్ని పెంచవా ? గుండెల్లో క్యాపిటలిజం , కమ్యూనిజం , ఎక్సిస్టెన్షియలిజం ..ఎన్నీ "ఇజాల" సంఘర్షణ.
 ఒకరి తిరస్కారంలో తృప్తి , ఇంకొకరి స్వీకారంలో వేదన. 
మనుష్యులు ఊరుకోరు.. ఏవో ప్రశ్నలు రేకెత్తిస్తూనే ఉంటారు .

ప్రొఫైల్ బొమ్మలూ..వాటి పిసైకాలజీ

పి.సైకాలజీ : సరదా కోసం విడదీసుకున్న p-sychology. కాబట్టి దీని ఉద్దేశ్యమూ సరదా అని గ్రహించ మనవి.

( ఆర్కుట్ , ఫేస్‍బుక్ , బ్లాగులు , గ్రాఫిటీ...ఎక్కడైనా కానీ ఒక రకం మనుష్యులు నిరంతరం కనిపిస్తుంటారు.
తమ పేరు / ఐడీల పక్కన కొన్ని అద్భుతమైన ఫోటోలు పెట్టుకునేవారు. నాకెప్పుడూ అలాంటి ప్రొఫైల్స్‌ first impresionలోనే ఏదో తేడాగా అనిపించేవి. వీళ్ళు అసలు పెట్టుకుంటే తమ ఫోటో పెట్టుకోవచ్చు , లేకపోతే ఏ ఫోటో లేకుండా ఉండొచ్చు కదా వేరే ఫోటోలు ఎందుకు పెడతారు అనుకుని చిరాకు పడేవాడిని.
తమ ఫోటో పెట్టుకోవడం లేదు అంటే రెండు కారణాలు :
1. తమ ఫోటోనూ , పేరునూ ఎవ్వరితోనూ షేర్ చేసుకోవడం ఇష్టం లేదు అని. సరే , అంటే అసలు ఆ మనిషి ఈ ఇంటర్నెట్ పరిచయం / స్నేహం గురించి అసలు నమ్మకం లేదు.. కేవలం time pass చేయడమే ఉద్దేశ్యం అని అర్థం అవుతుంది. అది దృష్టిలో పెట్టుకుంటే మనమూ టైంపాస్ చేయొచ్చు
2. తమ ముఖం చాలా చెత్తగానో  , దరిద్రంగానో ఉంటుందనీ తమకే ఒక అభద్రతా భావం ఉండటం. ఆ మొహం చూస్తే తనతో ఎవ్వరూ స్నేహం చేయరు అనే దిగులు / భయం ఉండటం.
  నేను రెండు రకాల భావాలున్నవారినీ సమానంగానే చూస్తున్నాను.
 మొదటి రకంతో పెద్ద డేంజర్ లేదు కానీ , రెండో రకం వారితోనే కొన్ని ప్రమాదాలు.
 తమ ముఖం బావోలేదు అనుకునేవాళ్ళు , దాన్ని accept  చేసే రకాలు ఉంటారు , depressedగా ఉండేవాళ్ళూ ఉంటారు.

వీళ్ళ గురించి చెప్పబోయే ముందు, ఈ కోవలోనే కనిపిస్తూనే ఏ కోవకు చెందని వారు ..అంటే EXEMPTIONSను చెప్పుకోవాలి కదా. వీళ్ళకు తమ ముఖం గురించి కానీ , appearance గురించి కానీ ఏ పట్టింపూ ఉండదు. నిజజీవితంలో కూడా చూస్తామే, నలిగిన బట్టలు ,చెదిరిన జుత్తు ఏమీ లెక్క చెయ్యకుండా హుషారుగా తిరిగేసే happy-go-lucky రకాలు. అందుకే తమకు నచ్చిన ఏ చింపాజీ , గ్రహాంతరవాసి , హీరోయిన్ ,  తమాషా వస్తువు, కార్టూన్, ష్హిరిడీ సాయిబాబా ..ఏదో ఒకటి పెట్టుకుని , తమ మూడ్‍ను అనుసరించి ఆ బొమ్మలు మారుస్తుంటారు. పైన చెప్పిన 2వ రకానికీ వీరికీ తేడా ఏమిటంటే : వీరు కార్టూన్ నుంచి సైన్సు నుంచి గణిత శాస్త్రఙ్ఞులు లేక దేశ నాయకులు లేక వ్యాంపులు..ఇలా ఒకదానికొకటి సంబంధం లేని రకం ఫోటోలు పెట్టుకుంటే , అభద్రతా భావం ఉన్నవారు మాత్రం ఎప్పుడూ ఒకే styleను అనుసరిస్తారు. అంటే ఎప్పుడూ hallmark / annegeddes లాంటి సైట్ల నుంచి వచ్చే గ్రీటింగు కార్డు బొమ్మలాంటి cute / romance అనిపించే బొమ్మలే పెట్టుకునే రకం. అంటే తాము cute / romantic అనీ , కానీ ఆ విషయం తమ ముఖారవిందాల్లో గోచరించదనీ సదా బాధలో ఉంటారని పి.సైకాలజీ. అల్లు అర్జున్, హృతిక్ రోషన్ , ఆర్నాల్డ్...ఇలా అందరూ కండలవీరుల ఫోటోలు , తప్పితే జేమ్స్ బాండ్ , గాడ్  ఫాదర్‍..ఇలా "మగాడు" అనిపించుకునే ఫోటోలు పెట్టుకునే మగవాళ్ళలో ఏం insecurity ఉంటుందే ఇక వివరించక్కర్లేదు కదా. ఇక రవివర్మ లేక బాపు చిత్రణలో ఉండే ప్రౌఢల బొమ్మలు పెట్టుకునేవారికీ తమ సొంత feminity మీద అనుమానమేమో అనిపిస్తుంది. ఇంకా ఉదాహరణలు అనవసరం , ఎవరికి వారు అర్థం చేసుకోవచ్చు.
 ఏతావాతా నే చెప్పొచ్చేదేమంటే...పాపం , ఆత్మవిశ్వాసం లేనివాళ్ళు తమ ముఖాలపైన ఆ విషయం పచ్చప్పొడుచుకున్నట్లు , ఇలా బహిరంగంగా తమ low esteemను ఎందుకు తెలియజేసుకుంటారా అని!!! గొప్ప తెలివిగలవాళ్ళు కూడా under-confidenceతో నలిగిపోవడం ఎప్పటికి ఆగుతుందో మరి.

గమనిక : ఏమైనా చెబితే " మరి నీ సంగతేమిటి? " అని చెప్పినవాడి పీక పట్టుకునే కాలాల్లో ఉన్నాం మనం. నేను ఒక్కోచోట ఒక్కోరకంగా ఉంటాను. కానీ ఏ బొమ్మ వాడినా , అది ఖచ్చితంగా "ఇది నేను" అని తెలిపేట్లే ఉంటుంది. ఉదాహరణకు నా గ్రాఫిటీ : ఒక పందిపిల్ల షేపులో ఉంటుంది. పరీక్షగా చూస్తే అర్థం అవుతుంది అది నా ఐడీకు అర్థం అని. ఆ ఐడీ ఒక కంపెనీ పేరులాంటిదని . అంతేకానీ నేను పందికంటే అందంగా ఉంటాననో / ఉండననో కాదు!!!!!

వానొచ్చినప్పుడు ఆమె కోరిక

కిటికీలోంచి వానను చూస్తున్నాడు అతను. జల్లు దెబ్బలకు మట్టి వాసనతో వెర్రెత్తిస్తుంటూ అరచేతులు వెచ్చబరచుకున్నాడు. ఈ వర్షంలో ఒక అందమైన అమ్మాయి డ్యాన్సు చేస్తూ కనిపించదెందుకో , సినిమాల్లో చూపించినట్లు , అనుకున్నాడు అతను. స్త్రీ ఊహ పుట్టగానే ఆమె గుర్తుకు వచ్చింది. సెల్‍ఫొన్ అందుకుని ఆమెకు డయల్ చేసాడు.
" మీ దగ్గర కూడా వర్షమా ? " ఫోన్‍లో ఆమె మాటే కాల్చిన మొక్కజొన్నలా రుచించింది అతనికి.
"శబ్దం వినబడట్లేదా ? " చెవికి చినుకులు తగులుతుంటే కిటికీకి దూరం జరిగాడు అతను.
"ఊ...ఫన్నీ.. ఇక్కడ మా దగ్గర వర్షం సౌండు, ఫోనులో మీ వర్షం సౌండూ..డీటీఎస్ ఎఫెక్ట్‌లా ఉంది " నవ్వింది
" నీ మొహం ..నీ వర్షం నా వర్షం ఏంటీ ? అంతా ఒకటే కదా "
"లేదు మీ ఊరి మబ్బులు వేరు కదా"
"సరే ఆర్గ్యుమెంటెందుకు కానీ..ఏం చేస్తున్నావ్ ?"
" ఏంలే! చూస్తున్నాను. వర్షాన్ని "
ఆమే , తనూ కలిసి తడిస్తే బావుంటుంది కదా అని ఊహించాడు అతను. మబ్బులకున్నంత దూరం వారివురి మధ్య.
" ఓయ్.. నాకో చిన్న విష్ " గుసగుసగా అడిగింది ఆమె.
" ఆఙ్ఞాపించండి మహరాణీ " అల్లరి చేసాడు అతను.
" రేపూ ఎల్లుండీ కూడా ఇలానే వానలు పడ్తాయట"
"అవును..న్యూస్‍లో విన్నా"
" ఇక్కడకు రాకూడదూ ? "
"వస్తే...?" ఆమె గొంతులో శృంగారం హోరుమని కురుస్తుండటం అతను కనిపెట్టేసాడు.
" నాకు..నాకూ.. "
"నాకకుండా చెప్పు "
నవ్వుతో కొట్టింది ఆమె. " నాకు సిగిరెట్ త్రాగాలని ఉంది "
"వ్వాట్ ? " అతనికే ఆ అలవాటు లేదు. వాళ్ళ మధ్య ఎప్పుడూ ఆ ప్రసక్తే రాలేదు.
" ఏమో..ఎప్పుడూ సినిమాల్లో చూట్టమో , రోడ్ మీద మగాళ్ళను చూడటమే కానీ ఎప్పుడూ ఎక్స్‌పీరియెన్స్ చెయ్యలేదు కదా. ఒకసారి ట్రై చేద్దాం అని ఉంది. ఈ వర్షంలో అలా పొగ ఊదితే ఎలా ఉంటుందో.." మాటలను ఊహల్లోకి వదిలేసింది ఆమె.
 " హ్మూ..బానే ఉంది. ఎవరైనా బ్యాడ్ హాబిట్స్ మానెయ్యమంటారు. నువ్వేంటీ ఎంకరేజ్ చెయ్యమంటావ్ ?" అతనికి చిత్రంగా ఉంది.
"నీకేం బాబూ అబ్బాయివి. ఎక్కడైనా ఎప్పుడైనా కొనుక్కోగలవ్. నేనసలు ఎక్కడ కొనగలను ? కొన్నా నీలాగా ఫ్రీగా రోడ్ మీద వెలిగించలేను కదా..  ఆమె ఏమిటేమిటో చెప్పుకుపోతోంది.
 ఆమె అమ్మాయి అయినందుకు "పాపం" అనిపించింది అతనికి. మొట్టమొదటిసారిగా !

కులం మతం ప్రాంతం దేశం..తొక్కా తోలూ మట్టీ మశానం !!!!

 సరే నేనెప్పుడూ ఇండియా బోర్డర్ దాటినవాడిని కాదు...కానీ నాకు తెలిసినంత అవగాహనలో ఇది రాస్తున్నా..
మనవాళ్ళకో ప్రత్యేకత ఉంది అనిపిస్తోంది.

ఇక్కడ మనవాళ్ళు = we, the indians

(అసలు ఈ "భారతీయులు" అనేదే mythical పదమేమో అనిపిస్తుంది.
ఏవేవో దేశాలు...కళింగ, కురు, చోళ , మాండ్య , పల్లవ, శిఖ్ , మరాఠా...అబ్బో ఎన్నెన్నో దేశాలున్న ఈ ఉపఖండంలో అరబ్బులు, యూదులు , ఫ్రెంచి , పోర్చుగీసులు ఎందరెందరో దాడి చేసాక , చివరాఖరికి బ్రిటిషువాళ్ళ పరిపాలనలో బోర్డర్లు గీసుకుని భారత దేశం అనిపించుకుని, మళ్ళీ పాకిస్తానూ , బంగ్లాదేశమూ విడి ఇప్పుడు ఒక మ్యాపు వేసుకుంటున్న మనకు అసలు "భారతీయులు" అనే identity ఎలా నప్పుతుందో నాకు అర్థం కాదు )

ఆ...మనవాళ్ళు... ఏ బెంగాలీ వాడో బ్రిటన్‍లో కోటానుకోట్లు సంపాదించి ప్రపంచ ధనికుల్లో ఒకడైతే చాలు " అయ్..అదీ మన ఇండియన్ పవర్ " అంటారు. ఒక కర్నాటక అబ్బాయి ఏ ఆటలోనో గెలిస్తే... " మా south indian తడాఖా" అని జబ్బలు చరుచుకుంటారు. అదే హైద్రాబాద్ అమ్మాయి ఎందులోనో ఛాంపియన్ అయితే " ఇదీ మన రాష్ట్రపు ఆడపడుచుల ప్రతిభ " అని కాలరెగరేస్తారు. మళ్ళీ ఓ తమళ ముస్లిమో ఆస్కారు కొడితే.." వాడురా భారతీయుడు అంటే" అని టపాకులు పేల్చుకుంటారు.మళ్ళీ తమ జిల్లావాడు పేద్ద..హీరో అయితే " మా జిల్లా రక్తం" అంటారు.  వాళ్ళ కులం మనిషి ఏదైనా సాధిస్తే " అందుకే మా కులం గొప్పది " అంటారు.
 ఎవ్వడైనా సక్సెస్ అయితే చాలు.. ఏదో రకంగా వాడిని కలుపుకోవాలి...దేశస్థాయిలోనో, ప్రాంతస్థాయిలోనో, రాష్ట్రస్థాయిలోనో, జిల్లాలెక్కనో,కులంలోనో..... success అయినవాడు ఎలా అయినా "మనవాడే"

లేకపోతే మాత్రం.. వాడు పరాయి....
ఈ మధ్య ఒకటే కులాల గొడవలు , ప్రాంతీయ విభేదాలు చూస్తుంటే అనిపిస్తోంది... చిన్నప్పుడు స్కూలులోనూ....ఇప్పుడు కూడా టెన్త్ / ఇంటర్ కాలేజీల్లో....70% మార్కులో ఏదో కటాఫ్ పెట్టుకుని ఆ పై వచ్చినవాళ్ళందరినీ " A" అనే సెక్షను వేసి...మిగతావారిని బీ లు సీలు అని విభజించి పోటీ పెడతారు..
ఇదేదో దేశస్థాయిలో పెడితే బావుణ్ణు... పిల్లాపీచూముసలీముతకా అంతటికీ ఒక కామన్ ఎంట్రన్స్ పెట్టి , అన్ని రాష్ట్రాలూ,కులాలూ,మతాలూ కలిపేసి "successful" "not-successful" అనే రెండు తెగలు చాలేమో!!

 ఏదో.. నా పిచ్చి ఆలోచనే కానీ... ఈ మాట రాసిన నా పుట్టుకనూ, వంశ/జాతి మూలాలనూ వెతికి మరీ తిట్టరూ... నేను success అయ్యేవరకూ!!!!